…
Piet zingt een lied zonder wiet (lalalalaaaaaaaa lalalaaaaaaaalalalaalalalalaaaaaaaaaaaa)
ooo, maar dat kan ze helemaal niet!

Scroll maar snel naar beneden
en doe wat gebeden

Misschien houdt ze dan haar kop
en lees jij haar weblog volop

Kate zit voor zich uit te staren richting haar slaapkamerraam. Ze ziet zichzelf in de stromende regen staan te wachten op die ene auto die voorbij moet komen. Nooit kwam de donkerblauwe Mini, oude stijl, langsrijden. Het is allemaal een illusie geweest.

Het begon op de eerste dag van het nieuwe studiejaar. Ze was inmiddels al derdejaars kunstacademie en toch zat ze nog steeds alleen aan tafel haar lunch te eten. Zo ook vandaag, ze neemt een hap van haar boterham met kaas zoals altijd. Ze vindt dat hagelslag net chocoladepasta is een paar uur nadat je je boterham hebt gesmeerd, je van pindakaas gaat stinken en dat je boterham klef wordt van bosbessenjam. Ze is altijd zorgvuldig in haar keuzes, misschien wel te erg. Net zoals haar keuzes bij het maken van vrienden. Wanneer niemand haar bevalt is ze liever alleen. En zo zat ze daar dus eenzaam aan tafel.

‘Zo, jij bent een typisch Hollandse meid!’ hoort ze zachtjes doch doordringend naast zich. Ze kijkt op en ziet daar een buitenlands-ogend meisje staan, waarschijnlijk Spaans of Portugees. Het meisje wijst naar de boterham met kaas. Kate lacht, ze is verrast door de scherpheid. Ze nodigt haar uit om bij haar te komen zitten. Ze schuift een stoel aan en samen praten ze over vanalles, ook over waar het meisje vandaan komt. Ze blijkt uit Engeland te komen, ze doet mee aan een uitwisselingsprogramma van de kunstacademie. Gelijk vertelt ze dat haar ouders Spaans zijn, want ze ziet de verwarring die ze bij mij teweegbrengt. Dan kijkt Kate op haar horloge en ziet dat haar kunstgeschiedenisles allang begonnen is. Ze verontschuldigt zich en rent de gang door. Het Engelse meisje kijkt haar glimlachend na. 

Woow wat is het lang geleden dat ik hier op gekeken heb. Ik was haast vergeten dat deze blog bestaat.

Ik kan wel even in het kort mijn leven nu schetsen: het is iets meer op de rails. Ik doe nu de vooropleiding van de kunstacademie, dat is echt geweldig! En nog steeds ben ik bezig met geneeskunde, ik ben hard aan het studeren voor een tentamen, ik denk dat het wel gaat lukken. Ik voel weer dat ik in het ritme van ‘wat doen’ gekomen ben. En dat is een zeer prettig. Helaas komt er nog steeds wel zo’n moment opzetten dat ik denk ‘wat is dit een verschrikkelijke studie, wat een verschrikkelijk leven, en wat vind ik mezelf toch stom’. Deze momenten zijn er steeds minder, maar als ze er zijn, zijn ze wel veel heftiger. Gelukkig ben ik de laatste tijd tevreden met hoe het nu is (klinkt net alsof mijn leven een hel is.. en dat is totaal niet zo! Voor buitenstaanders in ieder geval niet. Die zouden dit leven geweldig vinden. Oh en ik ben niet depressief, ik weet wat dat is namelijk.). Het lijkt alsof ik weer alle dingen doe die ik leuk vind. Ik ben ook weer begonnen met tennis. En dat is iets wat ik al veel eerder had moeten doen. (wat een melancholische klank zit er in dit stukje tekst)

Nou back on track dus! En dan kom ik opeens hier weer schrijven. Het betekent dat ik mijn leven weer saai vind, dat ik studie ontwijkend gedrag vertoon, dat ik niet wil denken aan de dingen die ik nog aan mijn leven wil verbeteren.

Toch stop ik hier weer, want ik ga verder met studeren. Ik wil echt dit blok halen! (dit herhaal ik honderd keer per dag, zodat ik extra gemotiveerd word)

Soms kunnen woorden niet genoeg zeggen. Je wilt dingen vertellen, maar toch komt het niet zo over als je bedoelt. Wat blijft er dan nog over, kun je dingen laten vertellen met beelden? Ook dan interpreteren mensen het anders dan jij bedoelt. Het is nooit zoals jij het meemaakt. Misschien komen woorden dan toch wel het meest dichtbij. Ik heb het gevoel dat ik ben veranderd sinds gisteren. Ik denk dat er een knop is omgegaan die me voorgoed van de oude ik losgemaakt heeft. Nu kan ik niet vertellen wat de oorzaak is geweest, maar ik kan wel zeggen dat ik weet wat het is. Ik besefte het toen ik wakker werd vanmiddag. Ik voelde me vrij van de opvattingen die ik altijd over mezelf gehad heb en die voornamelijk op angst berust waren.

Het irriteert me wel dat ik niet in woorden de precieze dingen hier zeg, want wat maakt het eigenlijk uit als mensen het weten. Ik ben me te bewust van dingen die ik doe, zo gebeurt er nooit iets onbezonnen, saai. Ik haat saai, ik haat niet veel, maar saaiheid wel. Ik krijg gelukkig altijd de drang om dingen te doen, me te storten in nieuwe avonturen. Het was alleen vroeger zo dat ik zoveel angst had om de dingen te doen die ik wilde doen, ik was verstijfd. Een hele cliché uitspraak heeft me gered: ‘je leeft maar een keer’. En dat is ook zo, tenminste wel op die manier hoe je nu bent, dus waarom zou ik niet dingen doen die zich aanbieden? Waarom zou ik niet doen waar ik op dat moment zin in heb? Waarom bedenk ik me dat nu opeens? Gelukkig nu, stel je voor pas als ik tachtig ben.

Op zondagochtend ben ik nu een paar keer wakker geworden met de muziek van de sunday morning chill op slamfm. Echt zoo relaxed! Het lijkt net of je in een strandtent op de bank ligt met het ruisen van de zee op de achtergrond en de chille muziek die je daar tussendoor hoort. Later wil ik echt aan het strand wonen, in ieder geval vlakbij het strand. Nu woon ik dus minstens 2 1/2 uur reizen van het strand vandaan. Een strandtent beheren lijkt me trouwens ook super. Maar een eigen bedrijf of atelier of een baan vlakbij vind ik ook niet erg. Ik denk dat het af en toe ook nodig is dat je zo’n rustgevende plek dichtbij huis hebt, waarvan je van jezelf weet dat je die ook zult bezoeken en dus fijn vindt om heen te gaan. Een tweede huis op Ameland lijkt me ook geweldig (dat strand is daar zo mooi en de sfeer is zo rustig), klinkt wel heel ambitieus natuurlijk, dat is het ook, maar wie zegt dat het onmogelijk is? Als je dat zelf al vindt, zal het nooit gebeuren. Ik denk dat het wel mogelijk is, waarom niet? En in dat mooie tweede huis op Ameland draai ik dan die lekkere chille muziek van slamfm op zondagochtend en dan is mijn droom werkelijkheid.

Well.. hello! Het is alweer een poosje geleden dat ik hier wat geschreven heb, dat gebeurt zo af en toe. Maar ik blijf terugkeren naar the source ha. Net als nu dus.

De gaypride was echt ge-wel-dig! Die boten waren leuk, veel bekende mensen gespot (Regilio Tuur, Patty Brard, Dyanne Beekman, Mari van de Ven, Hans Klok, Ellen van Idols.. ) Ellen van Idols zingt trouwens best goed live. Het feest op het Amstelveld was helemaal geweldig, Rush. Zulke coole muziek, goede djs! En de laatste trein naar huis had ik bijna gemist, het was dat een vriendin hem echt moest halen, anders wilde ik hem wel expres missen door bijvoorbeeld met een hak ergens te blijven haken ofzo. Ik ben al eens ergens blijven haken, namelijk bij de HEMA in Groningen, echt wáárom leg je een rooster bij de ingang??? Mijn hak zat dus vast en het onderste gedeelte bleef haken nadat de schoen uit het rooster was. Ik moest dus naar de schoenmaker, twee waren er op vakantie, waarom in hemelsnaam allebei tegelijk, maar gelukkig was er nog een open. Ze hadden service moet ik zeggen, maar 7 euro 50 voor twee rubbertjes onder een hak????? Dat is echt insane, zo’n rubbertje kost hooguit 2 cent en dat maken gebeurde in 2 minuten dus qua manuren is het ook niet echt duur. Oh en de blaren die ik na het vervangen van de rubbertjes heb gekregen verdienen ook de aandacht, mannn wat een hell. Maarja wie mooi wil zijn moet pijn lijden.

Nou wat een week was dit zeg. Ik heb naar een kamer gekeken, en die was op zich best mooi groot, niet mooi dus, maar wel groot. De huisgenoten die ik dan zou krijgen eventueel waren niet echt mensen waarmee ik in een huis wil wonen, dus maar besloten om gelijk aan hun duidelijk te maken dat ik niet heel erg enthousiast was.

Verder had ik donderdag een toelatingsgesprek voor de vooropleiding van de kunstacademie. En dat ging goed, en dat vonden zij blijkbaar ook, want ik mag beginnen! Daar ben ik echt heel blij mee! En gisteren had ik nog een tentamen, dat ging wat minder goed. Ik had ook veel te veel andere dingen aan mijn hoofd, dus had niet erg goed geleerd. Vind ik best stom van mezelf, maar gelukkig is er nog een herkansing. Ik ging sowieso al een herkansing doen in de vakantie, dus die ene erbij maakt niet erg veel uit. En nu heb ik soort van vakantie, een paar dagen, want het studeren moet weer.

Vandaag ging ik meehelpen met verhuizen, mijn oma gaat nu permanent in een verzorgingshuis, niet zoals een gewoon verzorgingshuis, maar eentje speciaal voor indische mensen. Mijn oma is niet Indisch, maar ze heeft wel wat met die mensen en ze vindt het daar ook heel erg leuk! Wat mijn oma nog over mijn haar zei: ‘Goh, je ziet er eindelijk eens leuk uit!’ Nou en bedankt! Nee hoor, mijn oma zei het met een lach en bedoelt het allemaal goed en het ging haar alleen om het haar. Dus, maar ze is in ieder geval weer trots. En vanavond ga ik met een vriendin uit in Groningen! Heb ik  zin in, ondanks dat ik eigenlijk afgepeigerd ben. Morgen heerlijk relaxen aan de Hoornseplas, hopen dat de zon schijnt.

Mijn haar vind ik echt zoo mooi! Echt heel mooi..

Morgen ga ik naar Sensation white, heb ik echt zoooo’n zin in! Al een hele poos ben ik niet meer uitgeweest, niet echt naar discotheek ofzo zegmaar, wel uit, bijvoorbeeld uit eten. Oh My GOD! Dit moet ik nog even vertellen. Gisteren ging ik bij Groen in Groningen eten, eerst wilde ik eigenlijk niet, ik was deze week al twee keer ergens geweest om te eten. In ieder geval ik ging dus wel mee. Het begint allemaal bij het bestellen. Ik eet vegetarisch, alleen wel vis (geen discussie hierover), en er stonden veel lekkere gerechten op de kaart, zoals ik al wist, want ik had daar al een keer eerder gegeten. Maargoed ik zag dus zeetong staan, en dat leek me wel wat. Het was de dagprijs, dus ik dacht dat zit wel goed, aangezien de rest van de gerechten allemaal rond hetzelfde bedrag waren. Ik had dus een lekkere zeetong gegeten. Toen kregen we de rekening. Ik keek even snel en zag daar uit mijn ooghoeken 28 euro staan voor iets. Ik zei nog tegen de vriendinnen die mee waren: ‘nou dat ga ik dus echt niet betalen!’. Het bleek dus echt 28 euro voor mijn visje te zijn, het was geen fout ofzo. Het bleek hun duurste gerecht te zijn, die vis is van hoge kwaliteit enzo. Ik dus maar die 28 euro voor die vis betalen, want wat moet je anders. Ik ga daar niet afwassen ofzo, of een scene maken, want het was tenslotte mijn eigen fout. Ik had dagprijs zien staan en ik dacht gelijk, oooh aanbieding ofzo. Sloeg achteraf helemaal nergens op natuurlijk, want dat betekent dus gewoon dat per seizoen/dag de prijs verschilt. Heel logisch, maar als je student bent en in de wereld van daghappen (heel iets anders dus) denkt, is het wat minder logisch. Ik kan er wel om lachen gelukkig, maar dit gebeurt niet nog een keer! Voorlopig sowieso al niet, want deze keer uit eten kan ik wel voor bijna drie keer uit eten laten tellen.

Maargoed morgen dus Sensation.

Ik heb hier van die snoepjes op mijn bureau liggen, van het merk Läkerol, het schijnt dat er ook een reclame over is. Ik kreeg ze bij Parkpop, wel 5 doosjes. Maar nu hou ik dus niet van snoep en toch ben ik ze aan het eten. Ze liggen er, en ik dacht, iets wat gratis is, moet je op zijn minst uitproberen. Ik vond ze niet eens echt superlekker, maar telkens wanneer ik weer hier zit bij die snoepjes neem ik er weer een om vervolgens spijt te krijgen. Je krijgt dan zo’n vieze smaak in je mond, zo’n smaak dat je er eigenlijk nog wel een moet nemen, zo’n smaak die zegt dat je heel veel water wilt drinken, zo’n smaak die niet weggaat, alleen wanneer je iets neemt met een nog sterkere smaak. Nu zou ik iets anders kunnen gaan eten, maar ik heb helemaal geen honger, beter gezegd nog, ik zit vol. Ik heb vanmiddag geluncht bij Groen in Groningen. Daar had ik een focaccio met gerookte forel. Dat was echt heel erg lekker. En verder ben ik net uit eten geweest met mijn tutorgroep van geneeskunde naar de pizzeria. Daar had ik een voorafje, een pizza en een toetje, ijs met verse aardbeien en slagroom. Het is dus logisch dat ik op dit moment even geen zin heb om nog meer te eten. Ik zit dus opgescheept met die smaak van de snoepjes in mijn mond. Ach ik neem er gewoon nog een, en nog een, en nog een totdat het pakje leeg is en ik aan de volgende kan beginnen. Want ik heb er nog vier te gaan. Pas wanneer ze op zijn, heb ik geen last meer van die smaak, want deze snoepjes zal ik nooit uit mezelf gaan kopen in de supermarkt.

Mijn weekend was echt supaahhh! Het begon vrijdagmiddag al. Ik ging met de trein vanuit Groningen naar Zwolle om naar de kapper te gaan. Eerst vond ik naar de kapper gaan nooit leuk, toen ging ik altijd in Staphorst. Maar nu vind ik het echt een van de leukste dingen om te doen! Toen ik eenmaal bij de kapper zat, ging ik een tijdschriftje lezen en al snel was ik aan de beurt. Ik laat mijn haar nu knippen door een vast iemand. Zij heeft altijd hele creatieve ideeën en ze knipt het precies zoals ik mooi vind. Ik zal even een beeld schetsen van hoe ik mijn haar had. Mijn haar was qua kleur koperbruin en het was kort, asymmetrisch geknipt. Nu is mijn kapsel dus nog steeds kort, witblond/zilver, en nog steeds klein beetje asymmetrisch, maar veel minder. Ik schrok me echt dood toen ik in de spiegel keek na het ontkleuren. Echt zo.. whaaa.. maar echt supermooi is het geworden. Toen ik van de kapper naar het station liep, moest ik echt mijn lachen inhouden, zo blij.

Dat was dus een klein heel leuk deel van mijn weekend. Zaterdag ging ik weer van Groningen naar Zwolle, nu voor Roze zaterdag. Was echt heel grappig daar. Een vette parade gezien en mensen gespot. Gisteren was ook supercool! Toen naar Parkpop in Den Haag geweest. Het was niet heel erg mooi weer, maar de paraplu heeft me toch aardig droog gehouden. Melanie C was echt zooooo goed! Echt een mooie stem heeft ze! En verder Kelis was ook wel tof. Bij het nummer milkshake ging iedereen helemaal uit z’n dak! En wat heb ik nog meer gezien, de Infadels.. ook cool! En verder Ilse de Lange nog gezien, zij kan ook echt goed live zingen! Maar dat is mijn muziek niet echt.

Een kleine impressie van mijn weekend was dit. Het volgende weekend wordt weer zo cool! Dan ga ik naar Sensation white!!! Nog nooit ben ik in de Arena geweest, en nog nooit ben ik naar zo’n groot event geweest, dus ik ben zeer benieuwd!